Langedijk scoort in haar eerste finale: ‘Durf mezelf nu te laten zien’

Met een tip-in bij de tweede paal scoorde Katerina Langedijk (19) direct in haar allereerste NK-finale, tegen titelverdediger Den Bosch (2-2). Sinds het jeugd-WK in Chili, waar ze in december nog als reserve mee was, is haar ontwikkeling bij Amsterdam duidelijk in een stroomversnelling geraakt. ‘Mijn teamgenoten hebben me echt een zetje gegeven: laat maar zien wat je kan.’

Openhartig blikt Langedijk in de lange gang van het Wagener Stadion terug op haar eerste seizoen bij Amsterdam, een jaar dat haar sneller heeft gevormd dan ze vooraf had verwacht. In haar eerste maanden was de aanvaller – nog maar net overgekomen van Bloemendaal in de Promotieklasse – nog te veel onder de indruk van het niveau om haar heen, geïmponeerd door internationals als Felice Albers, Freeke Moes en Marijn Veen. Pas ergens na de winter begon het besef langzaam door te dringen dat ze zélf ook meetelde. ‘Om eerlijk te zijn had ik in het begin best wel weinig zelfvertrouwen’, vertelt Langedijk na het 2-2 gelijkspel tegen Den Bosch. ‘Vorig jaar maakte ik op mijn achttiende de overstap naar Amsterdam. Ik keek enorm tegen die meiden op, echt niet normaal. Eigenlijk doe ik dat nog steeds, want er lopen hier waanzinnige speelsters rond. Maar ik heb wel geleerd dat ik ook een beetje trots mag zijn op mezelf. Ik liet mezelf te weinig zien.’

Haar neiging zichzelf weg te cijferen, bleef ook binnen Amsterdam niet onopgemerkt. Gesprekken daarover voerde Langedijk het afgelopen seizoen volop, onder meer met coach Jesse Mahieu en ervaren ploeggenoten als Marijn Veen. ‘Zij zeiden steeds dat ik meer mocht laten zien waarom ik in dit team speel. Op trainingen kwam dat er steeds iets meer uit, durfde ik mezelf vaker te laten zien. Dat ging eigenlijk steeds beter. Uiteindelijk besef je dan: je staat hier niet voor niks. Neem vandaag. Je speelt die minuten in een finale niet zomaar.’